<p>Pokora jest powracającym w Biblii motywem i uznawana jest za jedną z najważniejszych cech os&oacute;b wierzących. W <em>I Piotra 5:6</em> apostoł <em>Piotr</em> wzywa nas, byśmy ukorzyli się pod potężną ręką Boga, abyśmy we właściwym czasie zostali wywyższeni. Nie jest to pokora fałszywa czy poniżająca, lecz postawa uznająca nasze uzależnienie od Boga i Jego suwerenność.</p>
<p><strong>Pokora i posłuszeństwo</strong></p>
<p>Pokora jest ściśle związana z posłuszeństwem wobec Boga. Gdy korzymy się przed Nim, uznajemy, że jest On Panem naszego życia i że to Jego wola powinna kierować naszymi decyzjami i działaniami. Jak przypomina nam List św. <em>Jakuba 4:10</em>: <em>&bdquo;Ukorzcie się przed Panem, a On was wywyższy&rdquo;</em>. Jeśli odmawiamy ukorzenia się i posłuszeństwa Bogu, możemy popaść w pychę i ulec pokusie uważania się za ważniejszych lub mądrzejszych, niż jesteśmy w rzeczywistości.</p>
<p><strong>Pokora i ufność</strong></p>
<p>Pokora wiąże się r&oacute;wnież z ufnością wobec Boga. Uznając własne ograniczenia i zależność od Niego, możemy wierzyć, że On jest w stanie zaspokoić wszelkie nasze potrzeby. Księga <em>Izajasza 66:2</em> m&oacute;wi: <em>&bdquo;Lecz ja patrzę na tego, kt&oacute;ry jest ubogi i skruszony w duchu i kt&oacute;ry drży na moje słowo&rdquo;</em>. Gdy ufamy Bogu, jesteśmy gotowi poddać się Jego planowi, nawet jeśli nie w pełni go rozumiemy.</p>